سال 86 سال سختی برای دانشگاه و دانشگاهیان بود. سال بازداشت. سال تعلیق و اخراج و توبیخ. سال زندان و شکنجه. سال فشارهای سخت و طاقت فرسا. در عین حال سال 86 سال سربلندی و سرفرازی جنبش دانشجویی بود. دانشجویان ایرانی با پای فشاری بر دو آرمان نهایی خود یعنی دموکراسی و حقوق بشر مبارزات مستقل دانشجویی را علیه حاکمیت بنیاد گرا پیش بردند. سازماندهی اعتراض وسیع دانشجویی علیه حضور محمود احمدی نژاد در دانشگاه تهران، برگزاری با شکوه تجمع روز دانشجو با موفقیت کامل و مقاومت دلیرانه ی دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند پلی تکنیک و علامه علیه فشارهای کمرشکن سربازان و عمله‌های استبداد، در کنار برگزاری ده‌ها تجمع اعتراضی دیگر در تهران و شهرستان‌ها تنها بخشی از عمل‌کرد پر افتخار جنبش دانشجویی طی سال گذشته بوده است.

در عین حال روند این مقاومت و مبارزه بی‌هزینه هم نبود. بدون شک سه دانشجوی زندانی دانشگاه پلی‌تکنیک بزرگترین قربانیان هجوم بی‌رحمانه‌ی بنیادگرایان دینی به دانشگاه بودند. مقاومت قهرمانانه‌ی این دانشجویان در برابر فشارها و نهایتاً دریافت حکم برائت و رسوایی سناریوی نشریات جعلی، پیروزی بزرگ جنبش دانشجویی در سال 86 محسوب می‌شد. عجبا که به رغم اثبات بی‌گناهی، این سه عزیز رنج‌دیده به اقتضای طبع کینه‌جوی حاکمیت بنیادگرا همچنان به ناحق و بدون در نظر گرفتن معیارها و موازین قانونی به بند کشیده شده‌اند. آنچه بر این سه دانشجو گذشت برگی بود از قصه‌ی پر غصه‌ی نقض حقوق بشر در ایرن و سرکوب آزادی بیان، حالا دیگر کیست که نداند دانشجویان پلی‌تکنیک تاوان انتقاد از احمدی‌نژاد را پرداختند و می‌پردازند؟

بازداشت دست جمعی اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و حمله ی مسلحانه به دفتر سازمان دانش‌آموختگان و بازداشت سخنگو و برخی از اعضای این سازمان در سال‌گرد جنایت 18 تیر کوی دانشگاه و یورش به تجمع دانشجویان چپگرا و دستگیری فله‌ای و غیرقانونی فعالین دانشجویی طیف چپ بخش‌هایی دیگر از سناریوی فشار بر مخالفین و منتقدین حاکمیت از هر طیف و گروه فکری بود.

دانشجویان اما با تمام توان در برابر این فشارها مقاومت کردند و عجز و لابه‌ی بخش‌هایی از حاکمیت که مذبوحانه انقلاب فرهنگی دوم را خواستار می‌شوند در واقع ناشی از شکست سیاست‌های سرکوب‌گرایانه برای وادار کردن دانشجویان به سکوت است. بی‌شک مهمترین دستاورد این مقاومت بسط و تعمیق پارادایم دموکراسی و حقوق بشر در دانشگاه‌ها و حرکت بی تزلزل جنبش دانشجویی در راه تحقق این دو ارزش شریف و والای تمدن مدرن بوده‌است. دانشجویان در تمامی کنش‌های اعتراضی خود نشان دادند که دموکراسی و حقوق بشر دو خواست و آرمان اصلی جنبش دانشجویی است.

دانشجویان لیبرال دانشگاه‌های تهران ضمن تقدیر از مبارزات خستگی‌ناپذیر دانشجویی و ضمن اعلام همبستگی با جنبش مقاومت مدنی علیه استبداد دینی همه‌ی فعالین دانشجویی را به ادامه ی روند مقاومت در سال آینده دعوت می‌کنند. بدون شک مقاومت در برابر استبداد محتاج درایت نیز هست می‌بایست با تکیه بر عقلانیت و بازنگری تاکتیک‌ها راه ناهموار آزادی را بپیماییم و بر شانه‌های نحیف جنبش دانشجویی باری سنگین‌تر از توان نگذاریم از این رو و با توجه به طراحی سیاست انقلاب فرهنگی دوم و تلاش برای تحقق آن در سال 87، دانشجویان لیبرال دانشگاه‌های تهران در سال پیش رو دفاع از آزادی‌های آکادمیک و کیان دانشگاه را مهم‌ترین وظیفه‌ی پیش روی فعالین دانشجویی ارزیابی می‌کنند، غیر از آن ادامه‌ی اعتراض به نقض حقوق بشر و سرکوب خواست‌های دیگر جنبش‌های اجتماعی نظیر جنبش‌های زنان، کارگران( و معلمان) می‌بایست در دستور کار فعالین دانشجویی باشد. همبستگی جنبش‌های اجتماعی بدون شک هموارکننده‌ی راه دموکراسی در ایران خواهد بود.

در پایان دانشجویان لیبرال دانشگاه‌های تهران ضمن تبریک سال جدید به عموم فعالین دانشجویی خواستار آزادی سه دانشجوی مظلوم دانشگاه پلی‌تکنیک آقایان- احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی- هستند. ما هم‌چنین نسبت به اخبار دلخراش شکنجه ی دانشجویان چپگرا شدیداً ابراز نگرانی نموده و خواهان آزادی باقی دانشجویان چپگرای زندانی از جمله آقایان بهروز کریمی زاده و پیمان پیران هستیم. سعید فیض الله زاده فعال دانشجویی دانشگاه علامه نیز این روزها به تاوان حق‌طلبی‌اش در زندان اوین محبوس است آزادی او و دیگر دانشجویان زندانی در آستانه‌ی سال نو حداقل کاریست که حاکمیت برای جبران ظلم و ستمی که در حق دانشجویان مرتکب شده‌است می‌تواند انجام دهد.

 8 مارس یادآور یک‌صد سال مبارزه زنان برای کسب حقوق برابر در اقصی نقاط جهان است. حاکمیت بنیادگرا در ایران، در راستای نابودی نهادهای مدنی برای ایجاد یک جامعه تماماً پوپولیستی انواع فشارها را بر فعالین  عرصه جامعه مدنی وارد می‌کند. جنبش زنان نیز به عنوان یکی از جنبش‌های اجتماعی فعال در ایران در کنار جنبش دانشجویی، جنبش کارگری، جنبش سبک‌های زندگی و ... مورد هجوم حاکمیت قرار دارد. جنبش زنان ایران با فعالیت در کمپین یک میلیون امضا به گسترش گفتمان برابری‌خواهی و فعالیت ضد تبعیض علیه زنان پرداخته و به مقاومت مدنی در برابر فشارهای حکومت پدرسالار دست زده است. گسترش همین  فعالیت‌هاست که امروزه یکی از معتبرترین جوایز حقوق بشر را برای خانم پروین اردلان به ارمغان آورده است. فعالیت‌هایی که استبداد نفتی نه تنها آنها را ارجی نمی‌نهد بلکه بر سرکوب فعالین جنبش زنان نیز می‌افزاید. ما دانشجویان لیبرال دانشگاه‌های تهران با تاکید بر گسترش گفتمان برابری حقوقی میان زن و مرد و میان آحاد شهروندان جامعه که مبنای حقوق بنیادین بشر محسوب شده و به گسترش هر چه بیشتر حقوق بشر در جامعه منجر می‌شود از فعالیت‌های جنبش زنان و نمود برجسته آن در جامعه ایران یعنی کمپین یک میلیون امضا حمایت می‌کنیم.

 پس از حاکم شدن هر چه بیشتر ویژگی‌های ارتجاعی در سیاست‌گذاری‌های کلان جامعه، حق  آموزش زنان به عنوان یکی از پنج شاخص اصلی توسعه‌یافتگی نیز بیش از پیش مورد تبعیض و تحدید قرار گرفته است. این در حالی است که آموزش از حقوق اولیه هر انسان بوده و محدودیت بر اساس جنسیت یکی از آشکارترین موارد نقض حقوق بشر است که در قالب طرح‌هایی نظیر سهمیه‌بندی جنسیتی در دانشگاه توسط ساختار قدرت پدرسالار پی‌گیری می‌شود. مقابله با این نوع اندیشه‌های زن ستیزانه ریشه‌دار در قرائت بنیادگرایانه از دین حاکم بر دولت استبدادی نفتی، نیازمند فعالیتی طولانی و مستمر است که می‌تواند و می‌بایست مورد حمایت موثر جنبش دانشجویی قرار گیرد. جای تأسف است که چنین تبعیض‌هایی در سرزمینی رخ می‌دهد که احترام به حقوق زنان در آیین‌ها و سنت‌های باستانی آن سخت مورد توجه بوده‌است. ما با بیان اعتراض خود نسبت به این طرح‌ها، از تمامی گروه‌های دانشجویی می‌خواهیم اعتراض خود را نسبت به این طرح‌ها اعلام کنند.

 کارنامه جنبش زنان در سال گذشته درخشان است و با وجود تمام مشکلات نظیر بازداشت فعالین جنبش زنان طی سال گذشته در مقاطع زمانی گوناگون، گسترش خواسته‌های زنان در جامعه و آگاهی‌بخشی به توده مردم توسط اعضای کمپین یک ملیون امضا نتایج درخشانی را به بار آورده است که می‌توان به مطرح شدن موارد ارث و دیه در مجلس و جلوگیری از تصویب لایحه حمایت از خانواده اشاره کرد.

 ما با تبریک روز جهانی زن  تلاش مسالمت‌آمیز فعالین جنبش زنان برای دست‌یابی به آزادی‌های مدنی را ارج می‌نهیم و در این راه، خود را همراه آن‌ها می‌دانیم.

                                              دانشجویان لیبرال دانشگاه‌های تهران